نمیدونم چرا همیشه از آخرش میترسم
نمیدونم چرا همیشه از آخرش بدم میومده، یه جور حس بد، خیلی بد...
نمیدونم چرا....
خیلی دوست دارم راه رو تند برم...اما فکر کردن به آخر همیشه برام عذاب آور بوده
آخرش....
نکنه....نکنه آخرش بد باشه
نکنه اونجا جایی نباشه که می خواستم برسم
نکنه من اونی نباشم که می خواستم باشم
نکنه آخرش اون جوری نباشه که من فکر می کردم و می خواستم
نکنه....
وای این فکرا دیوونم میکنه
نمی خوام به این چیزا فکر کنم...اما نمیشه...انگار سرم رو پر میکنن و به عذاب دادن ادامه میدن، دلم می خواد زود تر تموم شه...

اما...اما بازم اون افکار لعنتی.....

تنها چیزی که یه مقدار دلخوشی بهم میده شروعه، یه شروع دوباره...

اما شروع هم یه آخر داره...وایییی نههههههه
یعنی میشه آخر نباشه ؟؟؟

اسم آخر رو تو ذهنم عوض میکنم، میذارم شروع، فکر میکنم اینطوری بهتر باشه
اما انگار نه........دیگه از شروع هم بدم میاد!!!

جالبه! خودم هم روزی شروع کردم که داشت تموم میشد!!!

الانم داره تموم میشه، کاش خوب تموم بشه، کاش اونجوری باشه که می خواستم!!!

اخبار : در افغانستان سیم کارت موبایل (تلفن همراه با فارسی پاس داشته شده) رایگان عرضه می شود.

اخبار : در ایران تا سال 88 سیم کارت رایگان می شود.

نتیجه ۱ : ایرانی ها صبر بیشتری دارند و افراد صبور نزد خدا عزیزترند!
نتیجه ۲ : اگه امید داشته باشیم تو پیشرفت می تونیم به افغانستان برسیم.
نتیجه ۳ : ایرانی ها پولدارترن و علاقه ای به استفاده از امکانات رایگان ندارن!
نتیجه ۴ : تو افغانستان شبکه های موبایل برای رضای خدا کار میکنن اما تو ایران...!
نتیجه ۵ : از این به بعد علاوه بر مواد مخدر از افغانستان سیم کارت هم قاچاق میشه. (سیم کارت افغان سل شماره رند ندارید؟)
نتیجه ۶ : یه افغانی هیچ وقت قدر موبایلش رو نمیدونه اما یه ایرانی که ۳۶۰ هزار تومن داده سیم کارت به درستی از اون استفاده میکنه (این قسمت دوم رو نشنیده بگیرید).
نتیجه ۷ : افغانی ها فقط به حال فکر می کنن اما ما به فکر آینده هم هستیم.

نکته ۱ : مشترک مورد نظر در دسترس نیست.
نکته ۲ : سرویس MMS ایرانسل به زودی! راه اندازی میشه.

سال ۸۸ : مشترک گرامی به علت رایگان بودن خط شما از سرویس دهی به شما معذوریم!
نکته ۱ (سال ۸۸) : مشترک مورد نظر تا اطلاع ثانوی (احتمالا ۱۰ روز آینده) در دسترس نمی باشد.

سلام

خيلي گذشت، خيلي چيزا عوض شد، خيلي ...

گفته بودم اينجا رو مي خوام تغيير بدم، بالاخره طلسمش شکسته شد و تونستم يه کارایی بکنم.
نوشته های قبلی تقریبا همگی پاک شدن، غیر از مطالبی که از جاهای دیگه کپی برداری شده بودن.
از قالب وبلاگ خوشم میومد، مخصوصا از سادگيش، براي همين تغييرش ندادم.
ديگه اصراري براي مخفي کاري نيست!
بقيه تغييرات هم به مرور مشخص ميشه.

ديگه، فعلا همينا
خوش باشيد.